Σκοτεινός θάλαμος, εμφάνιση τελάρου και filler

Επαγγελματικά η εμφάνιση του τελάρου γίνεται με έκθεση σε λάμπα UV. Ανάλογα με το πόσο «γρήγορη» είναι η εμουλσιόν, η εμφάνιση μπορεί να κρατήσει κάποια μέχρι λίγα λεπτά. Το πρόβλημα με τη λάμπα UV είναι ότι αν την κοιτάς με γυμνό μάτι τυφλώνεσαι (είναι σαν να κοιτάς έναν μικρό ήλιο) και ακόμα κι αν δεν την κοιτάς, με συχνή έκθεση σε αυτήν μπορεί να αδυνατίσουν τα μαλλιά αρκετά ώστε να πέσουν. Επομένως συνίσταται σκουφάκι και γυαλιά μολύβδου. Μεγάλη ταλαιπωρία, οπότε…μπορείς να κάνεις δουλειά και με άλλες φωτεινές πηγές: λάμπες φθορίου ή αλογόνου. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο χρόνος έκθεσης μεγαλώνει σημαντικά (γιατί η υπεριώδης ακτινοβολία είναι πολύ μικρότερη, αλλά και ακίνδυνη). Εμείς χρησιμοποιήσαμε και τις 2 λύσεις.

Η αλογόνου συνίσταται περισσότερο για 3 λόγους:

1) Δεν χρειάζεται κατασκευή με μετασχηματιστές κλπ όπως με τις φθορίου, την βάζεις στην πρίζα και τελείωσες.
2) Τις φθορίου πρέπει να τις βάλεις σε κάποιο lightbox ) και επιπλέον πρέπει να τις τοποθετήσεις με τέτοιο τρόπο που να μην δημιουργούν «εστίες», όπως δηλαδή βλέπεις καμμια φορά σε φωτεινές επιγραφές να διαγράφεται από μέσα η λάμπα. Αν τοποθετηθούν λάθος μπορεί να έχεις ανισομερή εμφάνιση, κι αυτό δεν το θέλουμε.
3) Είναι φτηνότερη έτσι κι αλλιώς, με λιγότερα από 10 ευρώ παίρνεις έναν προβολέα 500W.
Η αλογόνου βγάζει μεγάλη θερμότητα, οπότε δεν πρέπει να είναι πολύ κοντά στο τζάμι όπου ακουμπάει το τελάρο, γιατί σε αυτό το χρόνο μπορεί να αλλοιωθεί η γάζα. Μια απόσταση ασφαλείας είναι 50εκ. Σημειωτέον, ο χρόνος έκθεσης είναι αντιστρόφως ανάλογος της απόστασης αλλά και της ισχύος της λάμπας. Δηλαδή με λάμπα 1000W, θα μπορούσαμε να εμφανίζουμε σε 9-10 λεπτά. Πιο κοντά δεν την βάζεις, ειδικά τη χιλιάρα, είπαμε γιατί.

Είπαμε πάντως και νωρίτερα ότι καλό είναι για αρχή να έχουμε αργή εμουλσιόν. Όσοι τυχόν έχουν δουλέψει σκοτεινό θάλαμο φωτογραφίας, ξέρουν την έννοια του δοκιμαστικού. Την πρώτη φορά που πρόκειται να τυπώσουμε, φωτογραφίζουμε ένα τελάρο για να τεστάρουμε τους χρόνους της εμουλσιόν. Βάζουμε έναν ενδεικτικό χρόνο πχ 20 λεπτά και καλύπτουμε με ένα χαρτί 4/5 του σχεδίου μας. Μετά από 4 λεπτά, το μετακινούμε κατά 1/5 και ούτω καθεξής, οπότε στο πλύσιμο θα έχουμε μια διαβάθμιση χρόνου έκθεσης ανά 4 λεπτά. Έτσι θα δούμε σε ποια στιγμή είναι καλύτερη η απόδοση της εμουλσιόν. Αν δούμε ότι η καλή μας περιοχή είναι ας πούμε μεταξύ 20 και 16 λεπτών, μπορούμε να κάνουμε δεύτερο δοκιμαστικό ανά 1 λεπτό αυτή τη φορά. Ενώ αν είχαμε γρήγορη εμουλσιόν με ενδεικτικό χρόνο έκθεσης 3 λεπτά, τότε αρχίζει να παίζει ρόλο το κάθε δευτερόλεπτο και άντε κάνε δοκιμαστικό. Κάτι που ξέχασα να πω: δεν είναι καλό να αφήνουμε την έκθεση για περισσότερη ώρα, γιατί το φως σε μικρές δόσεις διαπερνάει τα μαύρα του φιλμ και μπορεί να κάνει σχετικά σκληρές κάποιες επιφάνειες που θέλουμε καθαρές, οπότε στο πλύσιμο να μην εμφανιστούν σωστά. Πάντως αν σκοπεύουμε να κάνουμε πολλές εκτυπώσεις με το ίδιο τελάρο (100+), μπορούμε μετά το πλύσιμο και αφού έχει εμφανιστεί το θέμα μας, να αφήσουμε το τελάρο στην έκθεση για κάποια λεπτά ακόμα, για να δέσει περισσότερο η εμουλσιόν.

Το τζάμι πάνω στο οποίο θα βάζουμε το τελάρο πρέπει να είναι προφανώς μεγαλύτερο από το τελάρο, και αρκετά χοντρό και ανθεκτικό, τόσο για να αντέχει στη θερμότητα, όσο κι επειδή προκειμένου να πιέσουμε το φιλμ πάνω στο τελάρο (ώστε να πάρουμε το ακριβέστερο δυνατό αποτέλεσμα) βάζουμε βάρος, πχ ένα δεύτερο τζάμι που να χωράει στο εσωτερικό του τελάρου κι από πάνω βιβλία, δίσκους κλπ. Επίσης, το τζάμι δεν πρέπει να έχει γδαρσίματα κλπ γιατί σε αυτά τα σημεία το φως διαθλάται και θα σκληρύνει περιοχές της εμουλσιόν που βρίσκονται τριγύρω. Με τα λόγια δεν γίνεται πολύ κατανοητό αυτό που λέω, αλλά εμπιστευθείτε με. Επαγγελματικά η έκθεση γίνεται σε σακούλα με κενό αέρος, οπότε το φιλμ και η γάζα βρίσκονται σε απόλυτη επαφή.Όταν τελειώσει η φωτογράφιση, πλένουμε το τελάρο με νερό (εδώ δεν είναι απαραίτητο το πιεστικό, μπορεί να γίνει με μια μάνικα που έχουμε βάλει πίεση με το δάχτυλο) μέχρι να καθαρίσουν όλες οι περιοχές που θέλουμε καθαρές.Είναι σχεδόν απίθανο ένα τελάρο να βγει τέλειο. Όλο και κάπου θα έχει φύγει λίγη εμουλσιόν παραπάνω, έστω σε μικρές τρυπούλες, οι οποίες όμως πρέπει να κλείσουν πριν τυπώσουμε γιατί αλλιώς το σχέδιό μας μπορεί να γεμίσει «σκουπιδάκια». Για να κλείσουμε αυτές τις τρύπες χρησιμοποιούμε το filler σχηματικά ας πούμε ότι το filler είναι μια εμουλσιόν που δεν χρειάζεται εμφάνιση απλά με ένα πινέλο απλωνουμε. Διαφορετικά,με ταινία συσκευασίας κλεινουμε τις ατελειες.

Πηγή http://www.vcdc.gr/forum/index.php (2011)

Με την επίσκεψη στο site μας, αποδέχεστε τη χρήση Cookies, με σκοπό τη βελτίωση των υπηρεσιών που σας παρέχουμε. Όροι Χρήσης